Με μια συγνώμη μέσω Facebook επανήλθε στο προσκήνιο ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης το πρωί της Κυριακής και ενώ στο Σύνταγμα συγκεντρωνόταν μεγάλη μάζα πολιτών για να διαδηλώσουν για το τραγικό ατύχημα στα Τέμπη.
Μια «συγγνώμη» στο «όνομα όσων κυβέρνησαν τη χώρα εδώ και χρόνια» διατύπωσε το πρωί της Κυριακής ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης με μήνυμά του στο Facebook.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέρχεται στο ζήτημα, αλλάζοντας γραμμή, αφού αρχικά -με διάγγελμα- είχε αποδώσει τα πάντα σε ανθρώπινο λάθος και τις πολιτικές ευθύνες στον παραιτηθέντα υπουργό Υποδομών και Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή και τους επικεφαλής ΟΣΕ και ΕΡΓΟΣΕ. Στο νέο μήνυμά του αφού ζητά συγνώμη, επιχειρεί να απονείμει διαχρονικές ευθύνες στο πολιτικό προσωπικό της χώρας, επιχειρώντας έτσι να επιμερίσει το βάρος, ενόψει μάλιστα των εκλογών.
Ενώ όλα δείχνουν ότι οι εκλογές θα καθυστερήσουν τα πρώιμα δημοσκοπικά ευρήματα καταγράφουν τα δύο μεγάλα κόμματα σε φθίνουσα τροχιά, αλλά με διαφορετική δυναμική και ποιοτικά χαρακτηριστικά.
Η σημειολογία του μηνύματος
Έχει σημασία ότι το νέο μήνυμα του Έλληνα πρωθυπουργού, δεν είναι υπό το μορφή διαγγέλματος, αλλά έγγραφο και μέσω social media. Ασχέτως περιεχομένου, οι επιλογές αυτές έχουν τα δικά τους μηνύματα.
Ειδικότερα, το επιτελείο του Μαξίμου δεν ήθελε με νέο διάγγελμα να φανεί ότι αντιβαίνει το προηγούμενο μήνυμά και ότι αλλάζει γραμμή, καθώς θα χρησιμοποιούνταν τα δύο video σε αντιπαραβολή. Επίσης, η λύση βιντεοσκοπημένου διαγγέλματος απορρίφθηκε, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης -έχει καταγραφεί- ότι δεν μπορεί να δείξει την απαιτούμενη ενσυναίσθηση, με κίνδυνο να πλήξει έτι περαιτέρω την ήδη πληγείσα εικόνα του. Αντ’ αυτού, επελέγη η λύση του Facebook και των social media ως πλατφόρμα, λόγω της απήχησης, επειδή το μεγαλύτερο μέρος της ροής ειδήσεων και κατ επέκταση της διαμόρφωσης της θέσης της κοινής γνώμης, λαμβάνει χώρα σε αυτό το πεδίο. Επιπλέον, εκεί διεξάγεται η μάχη σε επίπεδο κομματικών στρατών, για το καναλιζάρισμα της κοινωνικής οργής. Τέλος, το γραπτό μήνυμα μπορεί να σηκώσει μεγαλύτερο βάρος ευθυνών, καθώς εκπορεύεται μεν από το ίδιο πρόσωπο, αλλά δεν καταγράφεται να το λέει και συνεπώς το πρόσωπο αποσυνδέεται από το μήνυμα στην συλλογική συνείδηση, ιδιότητα ιδιαίτερα χρήσιμη αν οι εξελίξεις επιβάλλουν εκ νέου αλλαγή πλεύσης.
Η ανάλυση του μηνύματος
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απευθύνεται σε προσωπικό ύφος και κάνει ξεκάθαρη αναφορά στα συναισθήματά του, θέλοντας έτσι να προβάλει την ενσυναίσθηση που λείπει από τον δημόσιο λόγο και στάση του.
Συνεχίζοντας, επιλέγει να αποποιηθεί το “ανθρώπινο λάθος” που είχε αρχικά επικαλεστεί στο διάγγελμά του, αναγνωρίζοντάς το ως προσχηματική δικαιολογία. κίνηση που αποτελεί πρώτο βήμα στην κατεύθυνση αλλαγής του δόγματος της ατομικής ευθύνης, όταν όμως αυτή αγγίζει το επιτελικό κράτος.
Αφού αναφέρεται στο πρόδηλο πρόβλημα: Την απουσία συστήματος τηλεδιοίκησης, το οποίο όπως επισημαίνει θα μπορούσε να είχε αποτρέψει τη σύγκρουση, κάνει ένα βήμα ακόμη… Ο Έλληνας πρωθυπουργός επιχειρεί να πετάξει το μπαλάκι μακριά… στην Ευρώπη, προαναγγέλλοντας ότι θα ζητήσει βοήθεια. Με αυτό τον τρόπο επιχειρεί να περάσει στο υποσυνείδητο ότι η αποτυχία στην εγκατάσταση του συστήματος τηλεδιοίκησης δεν αποτελεί κυβερνητική αδυναμία, αλλά συλλογική ανικανότητα της χώρας, λόγω έλλειψης τεχνογνωσίας.
Μπαίνοντας στο πολιτικό σκέλος, επιχειρεί -κι εκεί- τη διάχυση τς ευθύνης, ζητώντας από τα κόμματα να δεσμευτούν για τη σύσταση επιτροπής στη Βουλή για τη διερεύνηση των σιδηροδρομικών δυστυχημάτων σε βάθος… 20έτιας.
Εν τέλει, κλείνει το μήνυμα σε προσωπικό ύφος, μιλώντας για τη φιλοδοξία του να αλλάξει την “κακιά χώρα” μέσα από την πολιτική, ενώ επιχειρεί να λέγοντας ότι “άλλοτε τα καταφέρνω, άλλοτε όχι”, επιχειρεί να δώσει ανθρώπινο πρόσωπο στην αποτυχία του.
Το μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη
«Σήμερα θα ήθελα να γράψω για την ανείπωτη τραγωδία στα Τέμπη. Χωρίς ξύλινα λόγια, χωρίς να επαναλαμβάνω τα τετριμμένα. Να κάνω μια προσπάθεια να βάλω σε σειρά τις σκέψεις μου και σε λόγια τα συναισθήματα μου.
Και ξεκινώ με τα αυτονόητα. Ως πρωθυπουργός, οφείλω σε όλους, αλλά πάνω από όλα στους συγγενείς των θυμάτων, μια μεγάλη ΣΥΓΓΝΩΜΗ. Τόσο προσωπική, όσο και στο όνομα όλων όσοι κυβέρνησαν τη χώρα εδώ και χρόνια. Γιατί, πράγματι, στην Ελλάδα του 2023, δεν γίνεται δυο τρένα να κινούνται αντίθετα στην ίδια γραμμή και να μην το έχει αντιληφθεί κανείς.
Δεν μπορούμε, δεν θέλουμε και δεν πρέπει να κρυφτούμε πίσω από το ανθρώπινο σφάλμα. Αν το έργο της Τηλεδιοίκησης είχε ολοκληρωθεί, αυτό το δυστύχημα θα ήταν πρακτικά αδύνατο να είχε συμβεί. Το γεγονός ότι το Ψηφιακό Σύστημα Ελέγχου θα λειτουργεί πλήρως μέσα στους επόμενους μήνες δεν είναι δικαιολογία. Το αντίθετο. Κάνει τον πόνο μου ακόμα μεγαλύτερο που δεν προφτάσαμε να το ολοκληρώσουμε πριν συμβεί το κακό.
Η Δικαιοσύνη θα ερευνήσει ταχύτατα τη τραγωδία και θα αποδώσει ευθύνες. Ενώ τις επόμενες μέρες ο αρμόδιος υπουργός θα ανακοινώσει παρεμβάσεις άμεσης βελτίωσης της ασφάλειας των σιδηροδρόμων μέχρι να ολοκληρωθεί το Ηλεκτρονικό Σύστημα Διοίκησης. Τώρα, έχουμε χρέος να σταθούμε δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων, αναγνωρίζοντας με θάρρος τα σφάλματα του κράτους.
Όμως, ούτε αυτά φτάνουν. Θα ζητήσω αμέσως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από φίλες χώρες τη συνδρομή τους σε τεχνογνωσία, ώστε να αποκτήσουμε, επιτέλους, σύγχρονα τρένα. Και θα αγωνιστώ για να έχουμε πρόσθετη κοινοτική χρηματοδότηση προκειμένου να συντηρηθεί και να αναβαθμιστεί γρήγορα το υφιστάμενο δίκτυο.
Τέλος, θα προτείνω σε όλα τα κόμματα να δεσμευτούμε από τώρα ότι, στην επόμενη Βουλή, θα συσταθεί Ειδική Επιτροπή που θα διερευνήσει την πονεμένη ιστορία των ελληνικών σιδηροδρόμων όλη την τελευταία εικοσαετία. Όσα δεν έγιναν τόσα χρόνια πρέπει να τα κάνουμε τώρα και γρήγορα.
Γνωρίζουμε όλοι ότι οι σιδηρόδρομοι της πατρίδας είναι βαθιά προβληματικοί. Είναι ίσως η ακραία έκφραση μιας Ελλάδας που δεν μας ταιριάζει και θέλουμε να την αφήσουμε πίσω.
Ξέρω ότι πολλοί σήμερα θα θυμούνται τη φράση ενός προκατόχου μου ότι «αυτή είναι η Ελλάδα». Όμως όχι, δεν είναι μόνον αυτή. Υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα, εκεί έξω, που μας δίνει ελπίδα, πίστη και δύναμη.
Την είδαμε όλοι και μετά το τραγικό δυστύχημα. Στους πυροσβέστες, στους διασώστες και στο ΕΚΑΒ που βρέθηκαν εκεί από την πρώτη στιγμή. Στους γιατρούς και υγειονομικούς που οργάνωσαν αμέσως την περίθαλψη των τραυματιών. Στον Στρατό. Αλλά και στους ειδικούς της Αστυνομίας που διεκπεραίωσαν με ταχύτατα την οδυνηρή αποστολή της ταυτοποίησης των σωρών. Ώστε να επιστραφούν στις οικογένειές τους για να πενθήσουν.
Το πρόσωπο της καλύτερης Ελλάδας είδαμε, επίσης, στους επιβάτες που ρίσκαραν τη ζωή τους για να σώσουν τους συνεπιβάτες τους. Στις Ελληνίδες και τους Έλληνες που έσπευσαν ενωμένοι να δώσουν αίμα. Αλλά και στα νέα παιδιά που διαδήλωσαν βουβά και ειρηνικά, κρατώντας ένα κερί και με σύνθημα «φταίει η κακιά η (χ)ώρα». Ένα σύνθημα που η αλήθεια του μας πονά όλους.
Προσωπικά είμαι στην πολιτική για να αλλάξω αυτή την «κακιά την χώρα», αυτήν την παλαιά Ελλάδα που μας πληγώνει. Γι’ αυτό προσπαθώ, κάθε μέρα. Άλλοτε τα καταφέρνω και άλλοτε όχι. Ξέρω καλά, ωστόσο, πόσο καλύτερη μπορούμε να κάνουμε την πατρίδα μας αν σαρώσουμε τα απομεινάρια του παρελθόντος που μας κρατάνε πίσω. Και για αυτήν την Ελλάδα που μας αξίζει θα συνεχίσω να αγωνίζομαι.
Εδώ σταματώ. Σήμερα, Κυριακή της Ορθοδοξίας, ανάβουμε όλοι ένα κερί στη μνήμη αυτών που έφυγαν τόσο άδικα και τόσο πρόωρα».
