Ο Τραμπ επιμένει κατά του Ιράν τώρα με… «πνεύμα»

Ο Τραμπ επιμένει κατά του Ιράν τώρα με… «πνεύμα»

Επιμένει στη στρατηγική κλιμάκωσης της έντασης με το Ιράν ο Ντόναλντ Τραμπ, παρά το γεγονός ότι η διεθνής κοινότητα έχει αρνηθεί να τον ακολουθήσει σε αυτό το μονοπάτι.

Διαφήμιση

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ παίρνοντας τη σκυτάλη από τον ισραηλινό ομόλογό του, Μπενιαμίν Νετανιάχου, κατηγόρησε το Ιράν ότι παραβιάζει το πνεύμα της συμφωνίας για τον περιορισμό του πυρηνικού του προγράμματος. Μια ημέρα νωρίτερα ο Νετανιάχου είχε ζητήσει την ακύρωση της συμφωνίας των έξι με το Ιράν από την Αργεντινή όπου βρισκόταν σε επίσημ επίσκεψη.

Ο Ντόναλντ Τραμπ με τη σειρά του μιλώντας σε δημοσιογράφους στην επιστροφή του στην Ουάσιγκτον από την Φλόριντα, ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε την πυρηνική συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ του Ιράν και της Ομάδας 5+1, την οποία διαπραγματεύτηκε ο πρώην πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, «μία από τις χειρότερες συμφωνίες που έχει δει ποτέ».

Όπως τόνισε, η Τεχεράνη παραβιάζει «το πνεύμα» της συμφωνίας, διαμηνύοντας ότι:

«Δεν πρόκειται να ανεχτούμε αυτό που κάνουν».

Η διεθνής κοινότητα έχει αποφύγει να ακολουθήσει τη ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ και να παρασυρθεί σε μια νέα αντιπαράθεση με το Ιράν, ενώ η Τεχεράνη κρατά χαμηλούς τόνους, γνωρίζοντας ότι έχει στοχοποιηθεί τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία.

Με πρώτη ένδειξη την κρίση του Κατάρ και εν συνεχεία την προσπάθεια απομόνωσης της Τεχεράνης από την Ουάσιγκτον, ακόμα και όταν δέχθηκε τρομοκρατική επίθεση στο Κοινοβούλιο, η στάση του νέου προέδρου των ΗΠΑ ήταν εξ αρχής ευθυγραμμισμένη με το Ισραήλ.

Η Σαουδική Αραβία πιεζόμενη από την αδύναμη τιμή του πετρελαίου και την περιορισμένη αποτελεσματικότητα της συμφωνίας μείωσης της παραγωγής, λόγω της επανεμφάνισης του Ιράν και της Λιβύης στο χάρτη των εξαγωγών πετρελαίου, κινείται στην κατεύθυνση της δημιουργίας αρνητικού κλίματος και έντασης στην περιοχή του Κόλπου έτσι ώστε να ενισχυθούν οι τιμές.

Από την άλλη πλευρά τόσο η Ρωσία όσο και η Ευρώπη δεν δείχνουν καμία πρόθεση νέας αποσταθεροποίησης της περιοχής της Μέσης Ανατολής και απομόνωσης του Ιραν, ούτε και το Κατάρ, θέλοντας να αποφύγουν δυναμικές ανατροπής του status quo.