Ράλι στο σιτάρι, μεγάλη μείωση παραγωγής από ΗΠΑ

Ράλι στο σιτάρι, μεγάλη μείωση παραγωγής από ΗΠΑ

Οι τιμές του σιταριού αυξήθηκαν στο υψηλότερο επίπεδο από τις 9 Ιουνίου 2016, μετά την ανακοίνωση του υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ ότι το σσύνολο της καλλιεργήσιμης έκτασης σίτου για το 2017 εκτιμάται ότι είναι η χαμηλότερη από το 1919.

Διαφήμιση

Οι τιμές αυξήθηκαν 5,3% στα 511 δολάρια ανά Bushel. Ιστορικά, το σιτάρι έφτασε σε υψηλό όλων των εποχών 1194,50 το Φεβρουάριο του 2008 και έγραψε ιστορικό χαμηλό στα 192 δολάρια τον Ιούλιο του 1999.

Το σιτάρι είναι ένα φυτό που καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο. Είναι το δεύτερο παγκοσμίως σε συγκομιδή δημητριακό, μετά τον αραβόσιτο, με τρίτο το ρύζι. Ο καρπός του σίτου είναι μια βασική τροφή, που χρησιμοποιείται στην παρασκευή αλευριού, ζωοτροφών και ως πρώτη ύλη στην παρασκευή αλκοολούχων ποτών και καυσίμων. Ο φλοιός του μπορεί να αποσπαστεί από τον καρπό και να αλεστεί, δίνοντας το λεγόμενο πίτουρο. Ο σίτος καλλιεργείται επίσης για τη βοσκή των ζώων, καθώς και για το άχυρο, τον κορμό του φυτού, που χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή ή υλικό κατασκευών.

Στην Ελλάδα καλλιεργούνται δύο είδη. Το Τriticum durum ή σκληρό σιτάρι που χρησιμοποιείται στη μακαρονοποιία και το Triticum aestivum ή μαλακό σιτάρι που χρησιμοποιείται για την παρασκευή ψωμιού. Το είδος σίτος ο σκληρός αποτελεί το κυρίως καλλιεργούμενο σκληρό σιτάρι. Έχει συμπαγείς, συνήθως αγανοφόρους στάχεις, με πλατυσμένες πλευρές και στενότερες όψεις. Κάθε σταχύδιο φέρει 5-7 άνθη από τα οποία παράγονται 2-4 σπόροι. Η τομή του κόκκου παρουσιάζει όψη γυαλιστερή λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε αλευρόκοκκους. Είναι το πλέον εξαπλωμένο είδος και καλλιεργείται κυρίως στην Β.Αμερική, Ρωσία, Ινδία, παραμεσόγειες χώρες κλπ. Το αλεύρι του χρησιμοποιείται για παρασκευή μακαρονιών. Το είδος Triticum aestivum ή μαλακό σιτάρι (σίτος ο μαλακός) φέρει σε κάθε σταχύδιο 5-9 άνθη, που δίνουν 3-4 σπόρους. Αποτελεί το πιο διαδεδομένο μαλακό σιτάρι και έχει χιλιάδες ποικιλίες. Είναι το πλέον κατάλληλο για την αρτοποιία, λόγω της ποιότητας της γλοιίνης, που δίνουν οι πρωτεΐνες του εξωτερικού στρώματος του ενδοσπερμίου. Οι ποικιλίες του σιταριού διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τα μορφολογικά και φυσιολογικά γνωρίσματά τους, τα κυριότερα των οποίων είναι:

  • Μορφολογικά χαρακτηριστικά. Τα στελέχη μπορεί να διαφέρουν στο ύψος, το πάχος, την αντοχή τους και το χρώμα. Τα φύλλα διαφέρουν πολύ λίγο στις ποικιλίες του αυτού είδους. Πιο σταθερές διαφορές υπάρχουν στα στάχυα και αφορούν το σχήμα, την πυκνότητα των σταχυδίων, το χρώμα και το σχήμα των λεπύρων, το μήκος των αγάνων, κ.ά. Επίσης διαφορές παρατηρούνται στους σπόρους μεταξύ των ποικιλιών, αλλά σημαντικές διαφορές υπάρχουν και στους σπόρους του ίδιου σταχυού.
  • Φυσιολογικά χαρακτηριστικά. Ενδιαφέρει η πρωιμότητα της ποικιλίας επειδή εξασφαλίζει καλύτερα την παραγωγή ( κίνδυνος ξηρασίας, σκωριάσεων κλπ. ). Η ποιότητα του προϊόντος, η καταλληλότητα για αρτοποίηση, μακαρονοποιία, κλπ. είναι γνωρίσματα πρώτου ενδιαφέροντος για τον παραγωγό.
Διεθνής παραγωγή σίτου
(ανά εκατομμύριο μετρικών τόνων)
Κατάταξη Χώρα 2010 2011 2012 2013
1 Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας Κίνα 115 117 126 122
2 Ινδία Ινδία 80 86 95 94
3 Flag of the United States.svg ΗΠΑ 60 54 62 58
4 Ρωσία Ρωσία 41 56 38 52
5 Flag of France.svg Γαλλία 40 38 40 39
6 Καναδάς Καναδάς 23 25 27 38
7 Γερμανία Γερμανία 24 22 22 25
8 Πακιστάν Πακιστάν 23 25 24 24
9 Flag of Australia.svg Αυστραλία 22 27 30 23
11 Ουκρανία Ουκρανία 16 22 16 23
10 Flag of Turkey.svg Τουρκία 19 21 20 22
12 Ιράν Ιράν 13 13 14 14
13 Καζακστάν Καζακστάν 9 22 13 14
14 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο 14 15 13 12
15 Flag of Poland.svg Πολωνία 9 9 9 9
Διεθνώς 651 704 675 713
Πηγή: Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας [1]