Το κλίμα μπορεί να μην ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκό για τον Τούρκο πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο και τα αποτελέσματα της συνάντησης με τον Ντόναλντ Τραμπ “φτωχά” μπροστά στα θέματα που επιχείρησε να θέσει επί τάπητος η τουρκική διπλωματία κατά τις ημέρες προετοιμασίας της συνάντησης, ωστόσο ο Ταγίπ Ερντογάν κατάλαβε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ελέγχει πλήρως τη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής, δεν έχει σαφή γνώση των αντικειμένων και αποφασίζει με βάση την προσωπική του εικόνα, ενώ οι σύμβουλοί έχουν ευρύ πεδίο δράσης. Το περιβάλλον αυτό δημιουργεί γκρίζες ζώνες, λόγω της αδυναμίας του Αμερικανού προέδρου να εκπληρώσει τον θεσμικό του ρόλο, τις οποίες θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί ο Ταγίπ Ερντογάν και άλλοι ηγέτες που στοχεύουν στη δημιουργία τετελεσμένων και εκβιάζουν την αμερικανική στήριξη ή κάλυψη στις ενέργειές τους.
Ο Τούρκος πρόεδρος πλέον γνωρίζει ότι πρέπει να διαπραγματεύεται με τη CIA και τη Διοίκηση Μέσης Ανατολής των ΗΠΑ, το NATO και τον Ρεξ Τίλερσον. Αυτά είναι αρκετά δεδομένα για τον Ταγίπ Ερντογάν και τους συναυτώ για τη χάραξη μιας νέας πολιτικής απέναντι στις ΗΠΑ που θα εκμεταλλεύεται τις γκρίζες ζώνες αρμοδιοτήτων, τους ανθρώπους εμπιστοσύνης του προέδρου και θα τροφοδοτούν το “εγω” του Ντόναλντ Τραμπ. Αυτά τα γνώριζαν οι διπλωμάτες και οι τούρκοι πράκτορες από πριν, γι αυτό είχε άλλωστε προσληφθεί, μέσω Ολλανδικής εταιρίας, και ο Μάικ Φλιν, ωστόσο η προσωπική επαφή Τραμπ-Ερντογάν κάτω από τις συνθήκες εσωτερικής κρίσης έδωσε με απόλυτη σαφήνεια την εικόνα των δυνατοτήτων του νέου προέδρου των ΗΠΑ.
Η εικόνα διαρκούς σύγκρουσης του προέδρου των ΗΠΑ με τον διοικητικό, διπλωματικό και στρατιωτικό μηχανισμό της χώρας του, οι επαναλαμβανόμενες κρίσεις και η αντιπαράθεση με τα media αναγκάζουν τον Ντόναλντ Τραμπ να βρίσκεται διαρκώς σε crisis mode, δίνοντάς του ελάχιστο ωφέλιμο χώρο και χρόνο, ενώ η στοχοπροσήλωσή του στο εμπόριο και τα οικονομικά οφέλη έναντι της πολιτικής κυριαρχίας δημιουργεί ένα ικανοποιητικό μοχλό πίεσης και ταυτόχρονα νεκρό σημείο.
Ο Ταγίπ Ερντογάν γνωρίζει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει νέες παραγγελίες και εμπορικές συνεργασίες, αυτά και θα δώσει στις ΗΠΑ, στα υπόλοιπα θα συνεχίσει να εφαρμόζει πολιτικής υψηλών τόνων, προκλήσεων και αντεγκλήσεων. Αυτό πράττει ήδη με δηλώσεις του κατά των Κούρδων μαχητών, τους οποίους εξοπλίζουν οι ΗΠΑ και εκπαιδεύουν οι Ρώσοι στη Βόρεια Συρία.
Σε τεχνικό επίπεδο η συνάντηση Τραμπ-Ερντογάν δεν έφερε ιδιαίτερα αποτελέσματα για την Τουρκία καθώς τα καίρια ζητήματα που τέθηκαν απαντήθηκαν από τους καθ ύλην αρμόδιους και όχι από τον πρόεδρο των ΗΠΑ:
- Επί της έκδοσης του Φετουλάχ Γκιουλέν, μετά από μέρες διαβουλεύσεων σε νομικό και διπλωματικό επίπεδο δεν δόθηκε καμία απάντηση
- Επί του εξοπλισμού των Κούρδων πολιτοφυλάκων του YPG οι ΗΠΑ επέμειναν στην ανάγκη κοινών επιχειρήσεων, ενώ αντ αυτού ο Τραμπ πραγματοποίησε δήλωση κατά του PKK, χαρακτηρίζοντάς το τρομοκρατική οργάνωση και εντάσσοντάς στους στόχους της μάχης κατά της τρομοκρατίας. Το PKK είναι όμως επί μακρόν τρομοκρατική οργάνωση για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη και η δήλωση στόχευε απλά στην πολιτική ανακούφιση του Ταγίπ Ερντογάν
- Στα ευρωπαϊκά ζητήματα ο Ντόναλμντ Τραμπ δεν είχε ανταπόκριση, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι σε φάση που θα μπορέσει να πιέσει τη Γερμανία, ενώ προετοιμάζεται για εμπορικές διαπραγματεύσεις και η Μέρκελ για εκλογές.
- Στη Συρία ο Ντόναλντ Τραμπ αποδέχθηκε την πρωτοβουλία δημιουργάις ζωνών ασφαλείας στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων της Αστάνα, αλλά δεν είχε άλλα χαρτιά στα χέρια του, παρά τις προετοιμασίες που είχε κάνει η τουρκική διπλωματική αποστολή για να τεθεί το ζήτημα μόνιμης ζώνης αποσυμφόρησης .
Η έλλειψη σαφών απαντήσεων όμως ευνοεί τον Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος γνωρίζει και αντιλαμβάνεται ότι συνομιλητές του για τα καυτα γεωστρατηγικά ζητήματα θα είναι οι αρμόδιοι αξιωματούχοι, τους οποίους αντιλαμβάνεται ως υποτελείς και ως εκ τούτου θα παίξει με τις αντοχές και ανοχές τους, γνωρίζοντας ότι η διαδικασία επίσημων απαντήσεων από τον Λευκό Οίκο είναι προβληματική.
