Η συμφωνία για το χρέος και η φάκα

Η συμφωνία για το χρέος και η φάκα

Ενώ ΔΝΤ και ESM φαίνεται να καταλήγουν σε μια φόρμουλα σταδιακού reporofiling του χρέους σε συνάρτηση με το ύψος των δαπανών εξυπηρέτησης του και με το πρωτογενές πλεόνασμα, ανοιχτό παραμένει το ζήτημα της διαδικασίας υλοποίησης των μέτρων ελάφρυνσης μετά το 2018.

Διαφήμιση

Όπως αποκάλυψε με δηλώσεις και ο Σλοβάκος υπουργός Οικονομικών στα παρασκήνια η πρόοδος των διαβουλεύσεων είναι μεγαλύτερη και φαίνεται ότι συμφωνία για τη συμβολική συμμετοχή του ΔΝΤ υπάρχει, ωστόσο μείζονος σημασίας ζητήματα υφέρπουν και δεν είναι εύκολα αντιληπτά δια γυμνού οφθαλμού.

Πρόκειται για την πάγια υποβόσκουσα θέση του Βερολίνου για >παράταση της επιτροπείας από τον ESM με νέα προγράμματα μεταρρυθμίσεων-αποκρατικοποιήσεων που θα στοχεύουν στην ίδια κατεύθυνση, αυτή της μείωσης του χρέους. Στην πραγματικότητα το Βερολίνο προσπαθεί να μην παραδώσει τα κλειδιά διαμόρφωσης και εποπτείας οικονομικής πολιτικής που έχει τώρα στην κατοχή του ο ESM και τα οποία πρέπει να περιέλθουν στην Ελληνική κυβέρνηση και την Κομισιόν, μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος το 2018.

Το σχέδιο που συζητείται περιλαμβάνει μέτρα που επιτρέπουν τη συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που αποτελεί κεντρικό πολιτικό θέμα για την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και νέα συμφωνία για τη μείωση του χρέους με μέτρα μόνιμου χαρακτήρα, η υλοποίηση των οποίων θα είναι αντικείμενο κοινών δράσεων Ελλάδας-ESM.

Όπως έχει επισημάνει το Crisis Monitor το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών άλλοτε με διαρροές και άλλοτε με στημένες εκθέσεις, όπως αυτή του Peterson Institute, επιχειρεί να κατευθύνει τη συζήτηση στην ανάγκη περαιτέρω δέσμευσης της Αθήνας για τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων που οδηγούν σε μείωση του Δημοσίου χρέους. Αυτό μεταφράζεται ως μια νέα συμφωνία με μέτρα μείωσης του χρέους και παράλληλες αποκρατικοποιήσεις, καθώς τα λεφτά που θα αντλούνται από τις πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου δεσμεύονται, de facto, σε λογαριασμό απομείωσης του χρέους.

Στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα χάνει διπλά ενώ φαινομενικά θα φαίνεται λήπτης Άμεσων Ξένων Επενδύσεων, καθώς θα πωλεί περιουσιακά στοιχεία και τα έσοδα θα διοχετεύονται στον ESM άμεσα.

Το Βερολίνο προσπαθεί να νομοθετήσει έναν μηχανισμό ο οποίος θα έχει προϋπόθεση για την υλοποίηση μέτρων ελάφρυνσης από τους δανειστές αντίστοιχα μέτρα απομείωσης του Δημοσίου χρέους από την Ελλάδα. Στο τραπέζι υπάρχει σχέδιο ποσόστωσης ελληνικής συνεισφοράς με αντίστοιχη του ESM. Ακόμα δεν έχει προσδιοριστεί αν θα μιλάμε για ποσοστιαία συνάρτηση ή ονομαστική. Πρακτικά αυτό μεταφράζεται ως για κάθε 1 ευρώ ελληνικής συνεισφοράς στη μείωση του χρέους 1,5 ευρώ από τον ESM, ή μια ποσοστιαία αναλογία.

Αυτό είναι το end game του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε το οποίο στόχο έχει τη διατήρηση της στενής εποπτείας του ESM στην Ελλάδα και την ταυτόχρονη διασφάλιση αποπληρωμής των δανείων από την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού Δημοσίου, καθώς σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει πάντα το ρίσκο της μη υλοποίησης των μέτρων ελάφρυνσης από τους δανειστές που θα οδηγήσει σε νέα οικονομική κρίση.

Η τελευταία στροφή

Σύμφωνα με κοινοτική πηγή στις Βρυξέλλες, που επικαλείται η DW, στο περιθώριο της υπουργικής συνόδου της Ομάδας G7, που θα γίνει μεταξύ 11 και 13 Μαΐου στο Μπάρι της Ιταλίας, θα γίνουν οι τελευταίες διαβουλεύσεις μεταξύ των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ, ώστε να ετοιμαστεί ένα σχέδιο συμφωνίας, το οποίο αρχικά θα συζητήσει με τους τεχνοκράτες των κρατών – μελών της Ευρωζώνης, δηλαδή στο Εuroworking Group, την προσεχή Δευτέρα και στη συνέχεια στο Εurogroup στις 22 Μαΐου.

Το σχέδιο των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος θα κινείται στη βάση της απόφασης του Εurogroup του Μαΐου 2016, ωστόσο θα είναι πιο περιγραφικό σχετικά με τους τρόπους ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, που θα υλοποιηθούν με τη λήξη του ελληνικού προγράμματος, το καλοκαίρι του 2018. Την αποσαφήνιση της απόφασης του Μαΐου 2016 ζητάει το ΔΝΤ προκειμένου να έχει μια σαφή πολιτική δέσμευση από την πλευρά των Ευρωπαίων για την ελάφρυνση του χρέους.

Αναφορικά με τους τρόπους ελάφρυνσης, επί τάπητος βρίσκονται διάφορα σενάρια, τα οποία επικεντρώνονται στην περαιτέρω επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, στην μετατροπή των κυμαινόμενων επιτοκίων σε σταθερά, στην εξαγορά των δανείων του ΔΝΤ από τους Ευρωπαίους ώστε να μειωθεί το επιτόκιο ή ακόμη στην επαναγορά των διμερών δανείων που είχαν δώσει οι εταίροι στην Ελλάδα τον Μάιο του 2010.

Η διευθέτηση του χρέους σε συνδυασμό με την είσοδο της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ εκτιμάται ότι θα δώσουν ώθηση στην οικονομία, η οποία τους τελευταίους μήνες – και λόγω της καθυστέρησης στη διαδικασία ολοκλήρωσης της αξιολόγησης- βρίσκεται σε φάση επιβράδυνσης.

Διευθυντής Πληροφοριών στο Crisis Monitor και επικεφαλής του συντονιστικού συμβουλίου της Crisis Zone, δημοσιογράφος, με ειδίκευση στα οικονομικά, τραπεζικά και διεθνή θέματα.
Συνδέοντας τις κουκίδες μπορούμε να καταλήξουμε σε αποτελέσματα, αν δεν τις συνδέσουμε θα παραμείνουμε στο σκοτάδι.
Εχει διατελέσει σε επιτελικές θέσεις σε αρκετά ακόμα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα.