Καλύτερη συμφωνία, αλλά με μεγαλύτερο ρίσκο

Η αλλαγή πολιτικού μείγματος και οι δεσμεύσεις για επανεξέταση στοιχείων από το ΔΝΤ και των μέτρων χρέους από το Eurogroup ανεβάζουν το πολιτικό ρίσκο υλοποίησης

Καλύτερη συμφωνία, αλλά με μεγαλύτερο ρίσκο

Θετική σε πολιτικό επίπεδο είναι η συμφωνία που επιτεύχθηκε στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου και οδηγεί την επιστροφή των τεχνικών κλιμακίων στην Αθήνα για ολοκλήρωση της αξιολόγησης, ωστόσο τα ρίσκα σε επίπεδο χρόνου και τελικού αποτελέσματος παραμένουν αυξημένα.

Διαφήμιση

Ακόμα όμως δεν έχει τελειώσει αυτός ο γύρος των διαπραγματεύσεων καθώς την Τετάρτη θα συναντηθεί η Άγκελα Μέρκελ και με τον Ζαν Κλώντ Γιούνκερ.

Όπως υπογράμμισαν στις δηλώσεις τους τόσο ο Γερούν Ντάισελμπλουμ όσο και ο Κλάους Ρέγκλινγκ ο χρόνος ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης δεν είναι πιεστικός καθώς η ελληνική οικονομία υπεραποδίδει των στόχων στα δημοσιονομικά, ενώ χρηματοδοτικές ανάγκες ανακύπτουν τον Ιούλιο.

Η τοποθέτηση αυτή στόχο είχε να χαλαρώσει τις εντεινόμενες πιέσεις για ταχεία ολοκλήρωση και να μετατοπίσει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, στην ουσία της αξιολόγησης.

Διαβάστε επίσης: Η αξιολόγηση πάει για Απρίλιο, λόγω… ΔΝΤ

Μετά τη συμφωνία όμως αλλάζει το πλαίσιο της αξιολόγησης αλλά διατηρούνται ανέπαφοι οι στόχοι της. Όπερ σημαίνει ότι τα τεχνικά κλιμάκια θα επιδιώξουν διαφορετικό μείγμα μέτρων, μεταρρυθμίσεων και πρωτοβουλιών για την επίτευξη των τελικών στόχων.

Διαβάστε επίσης: Ο Τσακαλώτος θέλει παράλληλο πρόγραμμα

Σύμφωνα με τις δηλώσεις των κκ Μοσκοβισί, Ντάισελμπλουμ και Ρέγκλινγκ το νέο πλαίσιο της αξιολόγησης ζητά προληπτική νομοθέτηση για την περίοδο μετά το καλοκαίρι του 2018, ενώ παράλληλα δίνει το δικαίωμα στην κυβέρνηση να εφαρμόσει την ίδια πρακτική για την προώθηση αναπτυξιακών και κοινωνικών πρωτοβουλιών στο δημοσιονομικό χώρο που δημιουργείται από την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και προληπτικών μέτρων.

Αυτό συνεπάγεται ότι η ελληνική κυβέρνηση εξασφάλισε το πράσινο φως για την προώθηση του παράλληλου προγράμματος στα εργασιακά, κοινωνικό κράτος και την επιχειρηματικότητα, υπό την προϋπόθεση της τήρησης της αρχής της δημοσιονομικής ουδετερότητας.

Ο οδικός χάρτης περιλαμβάνει:

  • Επιστροφή των κλιμακίων
  • νέο μείγμα πολιτικής
  • ταυτόχρονη ψήφιση προληπτικών μέτρων για το χρέος και εναλλακτικού προγράμματος
    • Φορολογική και συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση
    • Μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας με επαναφορά συλλογικών διαπραγματεύσεων
    • Παράλληλο πρόγραμμα για τη στήριξη αδύναμων κοινωνικών ομάδων
  • Staff level agreement
  • Στήριξη της Κομισιόν στη χρηματοδότηση μεγάλης πρωτοβουλίας στα εργασιακά για τη δημιουργία 100,000 θέσεων εργασίας
  • Ρεαλιστικό επαναπροσδιορισμό και άμεση ενεργοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος

Πολιτικά η συμφωνία αποτελεί μια ισχυρή νίκη της κυβέρνησης καθώς επιτυγχάνει τη νομοθέτηση του παράλληλου προγράμματος στο πλαίσιο του Μνημονίου και με την προκαταβολική συναίνεση των εταίρων. Ωστόσο η προσπάθεια να κρατηθεί ισοσκελισμένος και αξιόπιστος ο προϋπολογισμός τη στιγμή που εισάγονται ταυτόχρονα δυο υποθετικά και αντίρροπα σενάρια αυξάνει τα ρίσκα και δημιουργεί ανησυχία για την πολυπλοκότητα των διαπραγματεύσεων.

Η συμφωνία προϋποθέτει όμως αναθεώρηση των στοιχείων του ΔΝΤ, η οποία δεν μπορεί να ολοκληρωθεί πριν τη δημοσιοποίηση των τελικών στοιχείων για το 2016, κάτι που δεν μπορεί να ολοκληρωθεί πριν τα τέλη Μαρτίου.

Ακόμα όμως και μετά την επί βελτίω αναθεώρηση των στοιχείων του ΔΝΤ το Eurogroup θα πρέπει να αναπροσαρμόσει και να ενεργοποιήσει άμεσα τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Διαβάστε επίσης: Το long game της Έφης Αχτσιόγλου

Τα σύνθετα ζητήματα που θα ανακύψουν σε συνδυασμό με τα ανοιχτά μέτωπα που άφησε η υπόθεση του ΔΝΤ με την ΕΕ για το χρέος και το πλεόνασμα -το οποίο έχει αποδεχθεί η κυβέρνηση- καθιστούν την εξίσωση της αξιολόγησης ακόμη δυσκολότερη και πιο σύνθετη.

Σε πολιτικό επίπεδο η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να συντάξει είτε ένα πολυνομοσχέδιο το οποίο θα περιέχει όλες τις μεταρρυθμίσεις και το παράλληλο πρόγραμμα με στόχο να περιορίσει τους τριγμούς και να αναγκάσει την αντιπολίτευση να εκτεθεί με ονομαστική ψηφοφορία, είτε σε δυο διαφορετικά σε μια κίνηση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκλογές, αναδεικνύοντας τα μέτρα στήριξης σε μείζον ζήτημα της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Διευθυντής Πληροφοριών στο Crisis Monitor και επικεφαλής του συντονιστικού συμβουλίου της Crisis Zone, δημοσιογράφος, με ειδίκευση στα οικονομικά, τραπεζικά και διεθνή θέματα.
Συνδέοντας τις κουκίδες μπορούμε να καταλήξουμε σε αποτελέσματα, αν δεν τις συνδέσουμε θα παραμείνουμε στο σκοτάδι.
Εχει διατελέσει σε επιτελικές θέσεις σε αρκετά ακόμα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα.